طبقه‌بندی و دامنه کاربرد عامل اتصال سیلان

عامل اتصال سیلان یک عامل اصلاح مهم و پرکاربرد است که عمدتاً به عنوان یک عامل کمکی برای مواد کامپوزیت پلیمری استفاده می‌شود. بیایید مفهوم کلی و دامنه کاربرد عوامل اتصال را درک کنیم.

ساختار مولکولی عامل اتصال سیلان به این صورت است که دو گروه در مولکول با خواص شیمیایی متفاوت وجود دارد، یکی گروهی است که برای مواد معدنی مناسب است و به راحتی با سطح مواد معدنی واکنش شیمیایی می‌دهد. دیگری گروه‌های سازگار با مواد آلی هستند. گروهی که می‌توانند به صورت شیمیایی با رزین‌های مصنوعی یا سایر پلیمرها واکنش داده و در آنها حل شوند. بنابراین، عوامل اتصال "پل‌های مولکولی" نامیده می‌شوند که برای بهبود سطح مشترک بین مواد معدنی و آلی استفاده می‌شوند و در نتیجه خواص فیزیکی، خواص الکتریکی، خواص حرارتی، خواص نوری و سایر خواص مواد کامپوزیتی را تا حد زیادی بهبود می‌بخشند.

عامل اتصال سیلان در ابتدا به عنوان یک عامل اصلاح سطح برای الیاف شیشه در FRP استفاده می‌شد و بعداً به طور گسترده در لاستیک، پلاستیک، رنگ، جوهر، چسب، سیم و کابل، ریخته‌گری ماسه‌ای رزینی، ساینده، پلاستیک تقویت‌شده با الیاف شیشه، سنگ کوارتز مصنوعی و غیره برای منسوجات مورد استفاده قرار گرفت. بیایید، این یک سیال اصلاح سیلان عالی است. انواع مختلفی از عوامل اتصال وجود دارد، عمدتاً عوامل اتصال سیلان، عوامل اتصال تیتانات، عوامل اتصال آلومینات، عوامل اتصال دو فلزی، عوامل اتصال فسفات، عوامل اتصال بورات و عوامل کمپلکس‌کننده کروم و غیره. سناریوهای کاربرد عامل اتصال سیلان

کاربرد عامل اتصال سیلان را می‌توان تقریباً به سه جنبه تقسیم کرد:

(01) عملیات سطحی

این ماده می‌تواند عملکرد اتصال الیاف شیشه و رزین را بهبود بخشد و استحکام، الکتریسیته، مقاومت در برابر آب، مقاومت در برابر آب و هوا و سایر خواص مواد کامپوزیت تقویت‌شده با الیاف شیشه را تا حد زیادی بهبود بخشد. خواص مکانیکی کامپوزیت‌ها را حتی در حالت مرطوب بهبود می‌بخشد. این اثر نیز قابل توجه است. استفاده از عوامل اتصال سیلان در الیاف شیشه نسبتاً رایج است. عامل اتصال سیلان مورد استفاده در این زمینه حدود 50٪ از کل را تشکیل می‌دهد. در میان آنها، پرکاربردترین انواع عبارتند از وینیل سیلان ، آمینو سیلان ، متیل سیلان ، اکریلوکسی سیلان و غیره.

(02) پلاستیک پر شده

پرکننده‌ها را می‌توان از قبل آماده‌سازی کرد یا مستقیماً به آن اضافه کرد. رزین این ماده می‌تواند پراکندگی و چسبندگی پرکننده‌ها در رزین‌ها را بهبود بخشد، سازگاری پرکننده‌های معدنی با رزین‌ها را بهبود بخشد، عملکرد فرآیند را بهبود بخشد و مقاومت مکانیکی، الکتریکی و آب و هوایی پلاستیک‌های پر شده (از جمله لاستیک) را بهبود بخشد.

(03) به عنوان چسبناک کننده برای درزگیرها، چسب‌ها و پوشش‌ها استفاده می‌شود

این ماده می‌تواند قدرت چسبندگی، مقاومت در برابر آب، مقاومت در برابر آب و هوا و سایر خواص آن را بهبود بخشد. عوامل اتصال سیلان اغلب می‌توانند مشکل عدم امکان اتصال طولانی مدت برخی مواد را حل کنند. اصل عامل اتصال سیلان به عنوان یک عامل چسبندگی این است که دو گروه دارد؛ یک گروه را می‌توان با ماده اسکلتی که قرار است به آن متصل شود ترکیب کرد؛ گروه دیگر را می‌توان با مواد پلیمری یا چسب‌ها ترکیب کرد تا یک پیوند شیمیایی قوی تشکیل شود که استحکام پیوند را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد. به طور کلی سه روش برای استفاده از عوامل اتصال سیلان وجود دارد: یکی به عنوان یک عامل عملیات سطحی برای مواد اسکلتی؛ دیگری به عنوان یک عامل عملیات سطحی برای مواد اسکلتی. دیگری یک عامل عملیات سطحی به عنوان یک ماده اسکلتی است. دومی افزودن آن به چسب و سومی افزودن مستقیم آن به ماده پلیمری است. از منظر بهره‌برداری کامل از اثربخشی آن و کاهش هزینه‌ها، دو روش اول بهتر عمل می‌کنند.